Ależ się w tym Wrocku narobiło. Ci bardziej wiekowi entuzjaści sportu pewnie pamiętają końcówkę lat 80.-tych, będących dla wrocławskiego sportu niezwykle urodzajne. Stolica Dolnego Śląska, miała wtedy nie tylko swoich przedstawicieli w ekstraklasach najbardziej popularnych dyscyplin sportowych, lecz również z łatwością można rzec, że w każdej z nich wiodła prym. Zdarzył się wszak nawet taki rok, kiedy najbardziej utytułowany wrocławski klub sportowy Śląsk zdobywał mistrzostwo w kilku sekcjach naraz – w 1976 roku był mistrzem w baskecie, piłce ręcznej i piłce kopanej, zajmował wysokie lokaty w ciężarach, judo, pływaniu czy boksie. Tłuste okresy jednak się skończyły, a kto wie czy i nie bezpowrotnie. W jaki sposób sytuacja we wrocławskim sporcie ma się obecnie, każdy zapewne wie. Basket, jako sport mało popularny, zgromadził w ekstraklasie zespoły z mniejszych i średnich miast, dla Śląska nie ma w niej miejsca. Oczywiście z powodu tego, iż dwa lata temu został rozwiązany i od tamtego okresu nikt nie chce (bądź nie ma pojęcia jak) go reaktywować. Tak samo jak z koszykarskim Śląskiem sprawa się tyczy z tym, który jest kilkunastokrotnym mistrzem kraju w piłce ręcznej. Piłkarze ręczni Śląska podzielili los koszykarzy i nie wiadomo co z nimi będzie. Siatkówka jest we Wrocławiu zupełnie nieobecna, a choć piłka nożna ciągle we Wrocławiu żyje, co to za byt… Piłkarze Oresta Lenczyka za jego kadencji potrafią tylko remisować, wcześniej za Ryszarda Tarasiewicza dostawali z każdym. Stadion na Mistrzostwa Europy jest w zaawansowanej budowie i po mistrzostwach Europy ma służyć właśnie piłkarzom Śląska. Kłopot w tym, iż jeśli wrocławscy kopacze dalej będą kopać piłkę piszczelami, to piłkarska arena będzie służyła ekipie pierwszoligowej. A to będzie przecież istny skandal. Źle się dzieje z tym wrocławskim sportem, oj niedobrze źle. Honor utrzymują już chyba tylko zawodnicy Betardu, choć i ci od dawna nie wywalczyli mistrzostwa.